Menu

Połóg – dlaczego niekiedy bywa trudniejszy niż poród?

Połóg to dla wielu kobiet trudny okres, często bardziej wyczerpujący niż czas porodu. Trwa do sześciu tygodni od momentu porodu naturalnego, kiedy to organizm kobiety powraca do stanu sprzed ciąży. Dzieli się na trzy okresy:

– bezpośredni, trwający pierwszą dobę
– wczesny połóg, który trwa przez tydzień
– późny połóg, kończący się po około sześciu tygodniach.

Bezdyskusyjnie okres ciąży i poród to ogromny wysiłek dla organizmu kobiety, po którym następuje regeneracja. Różnie ona wygląda, czasami jest dość trudna do przejścia przez kobietę, może nawet dotknąć ją depresja. Ważne jest zatem, by obserwować swój organizm i znać mechanizmy występujące podczas połogu.

Pierwsze godziny po porodzie

W pierwszych godzinach po porodzie pojawia się zwykle radość z powodu przejścia trudnego, nieraz wywołującego strach porodu i pojawienia się oczekiwanego potomka, trzeba jednak wiedzieć, że pojawią się inne objawy poporodowe i należy je przejść spokojnie i bez obaw:

– problemy z oddawaniem moczu – wynikają z możliwości bólowych po porodzie (nacisk główki dziecka na pęcherz, nacięcie lub pęknięcie krocza), należy oddawać mocz często, pamiętając by go nie gromadzić, co mogłoby doprowadzić do zapalenia pęcherza czy nerek
– trudności z oddawaniem stolca – podobne obawy bólowe mogą się pojawić przy oddawaniu stolca, pamiętać zatem należy o dostarczaniu organizmowi dużej ilości błonnika
– nabrzmiałe, bolące piersi – jest to poporodowy normalny objaw, który jednak należy kontrolować, by nie doszło do zalegania w piersiach pokarmu i pojawienia się kolejnych problemów
– odchody połogowe – początkowo mogą zawierać skrzepy, są koloru różowego, potem brązowieją, aż do żółtych, a następnie białych upławów.

Pierwszy tydzień po porodzie i kolejne dni połogu

W trakcie kolejnych dni mogą wystąpić następujące objawy: bóle w dole brzucha, bóle gojącego się krocza, stany zapalne dróg moczowych, bóle głowy i nudności spowodowane znieczuleniem zewnątrzoponowym. W kolejnych tygodniach może się pojawić nietrzymanie moczu, bóle głowy, zmęczenie, a więc nie tylko dyskomfort fizyczny, ale również psychiczny.

Umiejętne radzenie sobie z niepokojącymi objawami

Nie wolno na pewno zamykać się w sobie i popadać w smutek. W przypadku niepokojących objawów fizycznych należy koniecznie skontaktować się z lekarzem ginekologiem, a w przypadku dyskomfortu psychicznego udać się do specjalisty psychologa czy psychiatry. Warto również: stosować zbilansowaną dietę, pić dużo wody, dbać o dostarczenie organizmowi odpowiedniej ilości ruchu, dużo spać, korzystać z pomocy przy opiece nad dzieckiem (partnera, rodziny, przyjaciół czy wynajętej osoby).

 

78 views